Ik herinner me een hoefsmid in Herentals. Zijn smidse was gelegen op mijn weg te voet van en naar de school. Ik zou nooit die geur vergeten van het aanbranden van hoefijzers, het sissen van het ijzer of de slagen op zijn aambeeld... de vele nagels die we er hebben weggejat, die we toen nog nostalgisch aan een touwtje als sierraad gebruikten…
Uiteindelijk heb ik mogen ontdekken dat paarden niet enkel mét hoefijzers comfortabel wezen. Ook "zonder" gedragen en voelen ze zich voortreffelijk. En hier gaat het over. Het paard moet zich goed voelen! En ik tracht één te zijn met het paard en ben begaan met de gesteldheid van zijn hoeven, en met in het achterhoofd zijn loopcomfort, de prestaties…
